Düğün Masraflarını Kim Karşılar? Kız ve Erkek Tarafının Geleneksel Payları
Nişandan çeyize, kınadan takıya düğün masraflarının gelenekte kime düştüğü yöreden yöreye değişir. Kültür ve Turizm Bakanlığı kayıtlarından örneklerle kalem kalem geleneksel paylar, bugünün üç paylaşım yöntemi ve iki aile toplantısı için gündem.
Kısa Cevap
Türkiye'de düğün masraflarını kimin karşılayacağına dair tek bir kural yoktur. Kültür ve Turizm Bakanlığı kayıtlarında nişan çoğunlukla kız evinde yapılır, takıları ve gelinin giyeceklerini oğlan evi karşılar;[2][4] TDV İslâm Ansiklopedisi'ne göre çeyizi kız tarafı hazırlar, düğün yemeği oğlan evinde verilir.[1][7] Paylar yöreye göre değişir; Antalya'da büyük masraf kız evindedir.[3] Bu yüzden iki aile payları birlikte yazıya dökmelidir.
İçindekilerGelenekte Düğün Masrafları Kime Aittir?
Gelenekte Düğün Masrafları Kime Aittir?
Gelenekte düğün masrafları tek bir tarafa yazılmaz; her kalemin bir sahibi vardır ve bu sahiplik yöreye göre değişir. TDV İslâm Ansiklopedisi'nin Düğün maddesi, düğün âdetlerinin ayrıntılarının Anadolu ve Trakya'da yöreden yöreye değiştiğini vurgular ve davetlilere koca evinde yemek verilmesini düğünlerin ortak özellikleri arasında sayar.[1] Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Antalya kaydı ise ağırlığın tersine dönebildiğini gösterir: orada düğün, bütün eşyayı hazırlamak zorunda olan kız evi için büyük bir masraf sayılır; erkek evi gelinliği ve çok az eşyayı üstlenir.[3]
Bu yüzden “düğünü erkek tarafı yapar” ya da “eşyayı kız tarafı alır” gibi kesin cümleler, ancak söylendiği yöre için doğru olabilir. Aileleriniz farklı yörelerden geliyorsa aynı kalem iki evde iki farklı tarafa ait görülebilir; konuşmayı kalem kalem yapmanın değeri de buradan gelir.
Gelenekte masrafın tek bir sahibi yoktur; her kalemin, yöresine göre değişen bir sahibi vardır.
Karşılaştırma
Kalem Kalem Geleneksel Paylar
Tablo, her kalemin gelenekte kime düştüğünü ve bugün nasıl yapıldığını kaynaklarıyla gösterir; kendi yörenizin âdeti farklı olabilir.
| Kalem | Gelenekte sık görülen taraf | Bugün sık görülen uygulama |
|---|---|---|
| Söz ve nişan | Kız evi ev sahibidir; ikramlığı ve hediyeleri oğlan evi getirir. Antalya'da tören, iki tarafın anlaşmasına göre ayarlanır.[2][3][4][5] | Tören genellikle evde yapılıyor; bazı aileler salonu tercih ediyor.[6] |
| Takılar | Oğlan tarafı getirir; Isparta'da damada alınanları kız evi karşılar, nişanlı kıza isterse kendi ailesi de takı takar.[2][3][4] | Takı töreni düğün programının parçası; töreni organizasyon firmaları da yürütüyor.[6] |
| Kına gecesi | Yöreye göre değişir: Kırklareli'de kız evinde yapılır, kınayı oğlan tarafı getirir; Elazığ'da erkek evi de ayrı bir gece düzenler.[4][5] | Organizasyon firmalarının en çok düzenlediği törenlerden biri.[6] |
| Nikah | Düğünün bir adımı olarak anılır; Elazığ'da mihr-i muaccel iki tarafça hesaplanır.[4][5] | Nikah memuru düğün programına getiriliyor; bazı aileler düğün yerine tek bir kutlama yapıyor.[3][6] |
| Düğün ve yemek | Yemek çoğunlukla oğlan evinde verilir; Antalya'da ise büyük masraf kız evindedir.[1][3] | Düğünlerin pek çoğu salonda yapılıyor.[6] |
| Çeyiz ve ev eşyası | Kız tarafı hazırlar; Yörüklerde mutfak eşyasını damat tarafı alırdı. TDV İslâm Ansiklopedisi çeyizi dinî hükümlerin değil, sosyal yapının ürünü sayar.[7] | Ansiklopedinin 1993 tespiti: kız tarafı genellikle yatak odası ve mutfağı, erkek tarafı salon ve oturma odasını alır.[7] |
Nişan Masraflarını Kim Karşılar?
Gelenekte nişanın ev sahibi kız evidir; ikramın malzemesini, hediyeleri ve takıları ise oğlan evi getirir. Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Kırklareli, Isparta ve Elazığ kayıtları bu düzeni anlatır.[2][4][5] Elazığ'da oğlan evi kız evine nişan bohçası ve şerbet malzemesi gönderir;[5] Isparta'nın Keçiborlu yöresinde nişan günü ikram edilecek kuru pastayı ve kuru yemişi oğlan evi alır, nişan alışverişi bitince de kız evine lokantada yemek yedirir.[2] Antalya'da kız için hazırlanan nişan kofasının masrafını erkek evi görür ve nişan yüzüğünü kayınvalide takar.[3]
Gelenek tek yönlü de değildir. Kırklareli'de kız tarafı, nişanın ardından erkek tarafına kurabiye götürür;[4] Isparta'da nişan süresince iki aile birbirini yemeğe davet eder.[2] Masrafın büyüğü bir tarafta toplansa da ağırlama karşılıklıdır.
Prof. Dr. Bekir Şişman'ın Kültür ve Turizm Bakanlığı yayınındaki çalışmasına göre nişan törenleri bugün genellikle evlerde, sofalarda ve bahçelerde yapılıyor; bazı aileler salonu tercih ediyor, evdeki nişan için de organizasyon firmasından destek alınabiliyor.[6] Nişan salona ya da bir organizasyon paketine taşındığında “ev sahibi kız evi” geleneğinin masrafa nasıl yansıyacağı kendiliğinden belli olmaz. Salonun, ikramın ve süslemenin hangi bütçeden ödeneceğini tarih kesinleşmeden konuşun.
Nişan Bozulursa Ne Olur?
Türk Medeni Kanunu nişanın bozulmasını ayrıca düzenler. 120. madde: “Nişanlılardan biri haklı bir sebep olmaksızın nişanı bozduğu veya nişan taraflardan birine yükletilebilen bir sebeple bozulduğu takdirde; kusuru olan taraf, diğerine dürüstlük kuralları çerçevesinde ve evlenme amacıyla yaptığı harcamalar ve katlandığı maddî fedakârlıklar karşılığında uygun bir tazminat vermekle yükümlüdür. Aynı kural nişan giderleri hakkında da uygulanır.” Maddenin ikinci fıkrasına göre tazminat istemeye hakkı olan tarafın ana ve babası ya da onlar gibi davranan kimseler de aynı koşullar altında yaptıkları harcamalar için uygun bir tazminat isteyebilir.[8]
Kanunun 122. maddesi hediyeleri düzenler: “Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir.” 123. maddeye göre nişanlılığın sona ermesinden doğan dava hakları, sona ermenin üzerinden bir yıl geçmekle zamanaşımına uğrar.[8] Kendi durumunuz için bir hukukçuya danışın.
Kına Masrafını Kim Öder?
Gelinin kına gecesi kayıtlarda kız evinde yapılır; kınayı oğlan tarafının getirdiği ya da erkek evinin ayrı bir gece düzenlediği yöreler de vardır. Kırklareli kaydında oğlan tarafı aynı köydense kınayı o gece kız evine getirir.[4] Elazığ'da kız evinde kadınların yaptığı törenin yanında erkek evi de bütün tanıdıkların çağrıldığı, misafirlere yemek ikram edilen ayrı bir gece düzenler.[5]
TDV İslâm Ansiklopedisi kına gecesini, evlilik töreninden birkaç gün önce gelinin eline kına yakılan tören olarak tanımlar;[9] Düğün maddesine göre bazı bölgelerde kına damada da yakılır.[1]
Bugün kına gecesi, organizasyon firmalarının en çok düzenlediği törenlerden biridir: Şişman'ın Samsun gözlemlerine dayanan çalışmasına göre firmalar en çok evlenme teklifi ve kına organizasyonu yapıyor; kostümden müziğe, kına tepsisinden ikrama kadar gecenin malzemesini ve akışını firma üstleniyor.[6] Kına bir pakete dönüştüğünde masrafın yapısı da değişir: ev sahipliği kız tarafında kalsa bile paketin, mekânın ve ikramın hangi bütçeden ödeneceğini ayrı ayrı kararlaştırın.
Nikah Masrafını Kim Öder?
Gelenekte nikahın ayrı bir masraf sahibi yoktur; Kültür ve Turizm Bakanlığı kayıtları nikahı ayrı bir kalem olarak değil, düğünün bir adımı olarak anlatır. Kırklareli'de imam nikahı gerdek gecesi kıyılır;[4] Elazığ'da nikah bedeli olan mihr-i muaccel erkek ve kız tarafınca birlikte hesaplanır.[5] Bugün hesabı sadeleştirmenin yolu, düğünle aynı gün ve aynı yerde kıyılan nikahı düğün bütçesine katmak, ayrı bir gün ve davetle yapılan nikahı ise ayrı bir kalem olarak paylaşmaktır.
Salon düğünlerinde nikah memuru düğün programına getiriliyor; organizasyon firmaları nikah masasını da düğün dekorunun bir parçası olarak kuruyor.[6] Antalya kaydına göre bazı aileler düğün yerine nikahla birlikte tek bir kutlama yaparak işi bir defada bitiriyor.[3] Böyle bir tercihte nikah sonrası davet düğünün yerine geçer; masrafı da düğün gibi konuşulmalıdır. Belediye nikah ücreti, aile cüzdanı ve nikah sonrası ikram gibi kalemlerin toplamını Nikah Masrafı Hesaplama aracıyla görebilirsiniz.
Düğünü Kız Tarafı mı Yapar, Erkek Tarafı mı?
Gelenekte düğün yemeği çoğunlukla oğlan evinde verilir;[1] Antalya gibi bazı yörelerde ise büyük masraf, eşyayı hazırlayan kız evindedir.[3] Bugün düğünlerin pek çoğu salonda yapıldığı için soru “kimin evinde” olmaktan çıkıp “hangi kalemi kim öder” sorusuna dönüşür. Şişman'ın gözlemine göre köyde yuva kuracak çiftler bile çoğunlukla düğünü salonda yapmayı tercih ediyor; çünkü salon düğünü daha kolay, daha az masraflı, daha az riskli ve daha kısa sürede gerçekleşiyor.[6]
Salonda mekân ve yemek bedeli davetli sayısıyla büyür: İstanbul'da yemekli salon düğününün piyasa aralığı 900 – 3.200 ₺ kişi başı (DüğünLab Düğün Maliyeti Derlemesi, Eylül 2026 · kaynaklar çelişiyor). İki tarafın davetli sayısı belirgin biçimde farklıysa yemeği tek tarafa yüklemek yerine davetli sayısına göre oranlamak daha dengeli bir sonuç verir. Kalemlerin tamamını ve kaynaklı aralıklarını nişandan ev kurmaya evlenmenin maliyeti rehberinde bulabilirsiniz.
Fotoğraf ve video, dış çekim, organizasyon firması ve balayı gibi kalemler ise kayıtlardaki geleneksel paylarda yer almaz. Şişman, düğün günü fotoğrafçıyla açık havada hatıra fotoğrafı çektirmeyi, balayını ve düğünlerin organizasyon firmalarınca yapılmasını Batı kültürünün etkisiyle gelen yenilikler arasında sayar.[6] Bu kalemlerin sahibini açıkça belirleyin; düğün fotoğrafçısı seçerken sözleşmeyi kimin imzalayacağını ve kaporayı kimin ödeyeceğini de bu kararla birlikte netleştirin. Fotoğraf ve videonun payını belirlerken düğün fotoğrafı ve video paketlerini kapsamlarıyla birlikte inceleyebilirsiniz.
Kız Tarafı Ne Alır, Erkek Tarafı Ne Alır?
Gelenekte çeyiz kız tarafının payıdır; takılar ve gelinin giyecekleri ise kayıtlarda çoğunlukla oğlan tarafına düşer.[2][3] TDV İslâm Ansiklopedisi çeyizi, gelinin baba evinden götürdüğü elbise ve benzeri eşya olarak tanımlar ve çeyizin kız ailesinin ekonomik durumunun bir göstergesi sayıldığını kaydeder.[7]
Ev eşyasının bölüşümü ise yöreden yöreye belirgin biçimde değişir. Aynı madde, eskiden Hatay'da kız tarafının oğlan tarafından aldığı başlık parası tutarında çeyiz hazırladığını, Güneydoğu Anadolu'da bir oda takımı vermek zorunda olduğunu, Yörüklerde ise mutfak eşyasının damat tarafından alındığını aktarır. Maddenin yayımlandığı 1993'te ise şahsî eşyalar dışında kız tarafı genellikle yatak odası ile mutfak eşyasını, erkek tarafı salon ve oturma odası takımlarını alıyordu.[7]
Takılarda ve giyecekte kayıtlar daha çok oğlan tarafını gösterir. Isparta'nın Şarkikaraağaç yöresinde kıza alınan bütün giyecek ve takıları oğlan evi, damada alınan her şeyi kız evi karşılar; Keçiborlu'nun Aydoğmuş kasabasında ise nişanlı kıza isterse kendi ailesi de takı takar ve nişanda kıza verilen paralarla çeyizin eksikleri tamamlanır.[2] Antalya'da karşılıklı hediyeleşme kofayla yapılır: oğlan evi kız evine düğün kofası gönderir, kız evi de damada ait hediyeleri bir kofayla erkek evine yollar. Aynı kayda göre nişanda takılan her hediyenin kimden geldiği öğrenilir, çünkü yeri ve zamanı geldiğinde karşılık vermek âdettir.[3] Kız evinden damada giden bohçanın içeriğini ve zamanını damat bohçası ve damat çeyizi rehberinde anlattık.
Elazığ'da düğünden önce kız evinde sergilenen çeyiz bir listeye yazılır.[5] Aynı işi bugün oda oda tutulan bir listeyle yapmak, neyin alındığını ve neyin eksik kaldığını iki aile için de görünür kılar: Çeyiz Listesi aracında aldıklarınızı işaretleyebilir, kendi tutarlarınızı girebilir, listeyi paylaşım bağlantısıyla ailelerinize gönderebilir ya da Excel'e aktarabilirsiniz.
Düğün Masrafları Bugün Nasıl Paylaşılır?
Geleneksel payların yerine ya da yanında üç yöntem kullanılabilir: ortak bütçe, oranlı paylaşım ve kalem paylaşımı. Üçü de iki ailenin baştan anlaşmasını ve kararın yazılı olmasını gerektirir; farkları, dengeyi nerede kurduklarındadır.
Karşılaştırma
Üç Paylaşım Yönteminin Karşılaştırması
| Yöntem | Nasıl işler | Dikkat edilecek nokta |
|---|---|---|
| Ortak bütçe | İki aile ve çift katkılarını tek hesapta toplar; harcama tek listeden yapılır. Kararları birlikte vermek isteyen ailelere uygundur. | Katkı tutarları ve harcama yetkisi baştan yazılmalı. |
| Oranlı paylaşım | Toplam, davetli sayısına ya da imkâna göre belirlenen bir oranla bölünür. Davetli sayıları belirgin biçimde farklı ailelere uygundur. | Oranın hangi kalemleri kapsadığı netleşmeli. |
| Kalem paylaşımı | Her taraf belirli kalemleri baştan sona üstlenir. Geleneğe yakın kalmak isteyen ailelere uygundur. | Kalemlerin büyüklüğü farklıdır; toplamın dengesi ayrıca kontrol edilmeli. |
Ortak bütçede konuşulan soru, hangi kalemin kime ait olduğu değil, kimin ne kadar koyacağıdır; bu soru baştan çözüldüğünde harcama kararları hızlanır. Oranlı paylaşım, salonda kişi başı fiyatlanan kalemlerde dengeyi davetli sayısına göre kurar ve her aile kendi davetlisinin payını üstlenir. Kalem paylaşımı ise geleneğe en yakın yoldur; her aile kendi kaleminin tercihlerini kendisi yapar. İki ailenin davetli payını belirlemenin yollarını davetli listesi nasıl daraltılır rehberinde bulabilirsiniz.
Hangi yöntem seçilirse seçilsin bütçenin ölçüsünü iki ailenin imkânı belirler; TDV İslâm Ansiklopedisi de düğün yemeğinde herkesin kendi imkânları çerçevesinde ikramda bulunması gerektiğinin kabul edildiğini kaydeder.[1] Paylaşım tablosuna iki satırı da mutlaka ekleyin: çiftin kendi katkısı ve takı töreninde toplananların masraflara katılıp katılmayacağı. İkincisi düğünden önce konuşulmazsa, düğünden sonra konuşulması zorlaşır.
Düğün Masrafları Ne Zaman ve Nasıl Konuşulmalı?
Masraf paylaşımını söz ya da nişan konuşulurken, salon ve organizasyon için kapora ödenmeden önce konuşun. Gelenek de bu konuyu erkenden ele alır: Elazığ kaydında kız isteme olumlu sonuçlandığında başlık, alınacak eşya, nişan ve düğün tarihleri belirlenir.[5] Kapora ise bir kalemi fiilen ödeyen tarafa bağlar; paylaşımın ondan önce netleşmesi bu yüzden önemlidir.
Konuşmayı üç adımda yapın:
- Önce çift anlaşsın. Hangi etkinliklerin yapılacağını, düğünün büyüklüğünü ve tercih ettiğiniz paylaşım yöntemini aranızda netleştirin.
- Sonra herkes kendi ailesiyle konuşsun. Yörenin âdeti, takı ve çeyiz beklentisi ortak masaya gelmeden duyulmuş olur.
- Ortak toplantı gündemle yapılsın. Aşağıdaki listeyi izleyin, tahmini tutarları araçlardan getirin ve kararları aynı gün yazıya dökün.
İki aile farklı yörelerden geliyorsa her kalemde hangi âdetin esas alınacağını açıkça konuşun. Yukarıdaki tablo, aynı kalemin iki yörede iki farklı tarafa düşebildiğini gösteriyor; bu farkı baştan kabul etmek, “bizde böyle olmaz” tartışmasını gündemden çıkarır.
İki Aile Toplantısında Neler Konuşulmalı?
İki aile toplantısında etkinlikler, ev sahipliği, davetli sayıları, paylaşım yöntemi, takı, çeyiz ve yeni kalemlerin sahibi konuşulmalı; her maddenin kararı aynı gün yazılmalıdır.
Paylaşım Nasıl Yazıya Dökülür?
Kararları dört sütunlu basit bir tabloya yazın: kalem, üstlenen taraf, tahmini tutar ve ödeme durumu. Tabloyu iki aileyle paylaşın ve her ödeme yapıldığında ilgili satırı güncelleyin.
- Kalem: Nişan ikramı, kına paketi, salon ve yemek, fotoğraf ve video, çeyiz kalemleri.
- Üstlenen taraf: Kız tarafı, erkek tarafı, çift ya da ortak bütçe.
- Tahmini tutar: Önce kaynaklı bir piyasa aralığı, teklif geldiğinde teklifteki tutar.
- Ödeme durumu: Teklif alındı, kapora ödendi, tamamı ödendi.
Tahmini tutar sütununu Düğün Masrafı Hesaplama aracıyla doldurabilirsiniz: araç, davetli sayısına ve salon tipine göre İstanbul'da düğün masrafını kalem kalem, her kalemin kaynağı ve ölçüm tarihiyle hesaplar. Kına ve nikah için aynı işi Kına Gecesi Masrafı ve Nikah Masrafı araçları, ev eşyası için Çeyiz Listesi görür.
Şişman'ın aktardığına göre organizasyon firmasıyla çalışırken yapılacak her iş, düğün sahibiyle firma arasında önceden konuşulup madde madde sözleşmeye yazılır.[6] Aileler arasındaki paylaşımın da en az o kadar açık olması, düğün yaklaştıkça çıkabilecek yanlış anlamaları baştan önler.
Sık Sorulan Sorular
Düğün masrafları kime aittir?
Düğün masraflarını tek bir tarafa yükleyen ortak bir gelenek yoktur; her kalemin sahibi yöreye ve aileye göre değişir. Kayıtlarda nişan çoğunlukla kız evinde yapılır ve takılar oğlan tarafından gelir; Antalya'da ise eşyayı hazırlayan kız evi düğünün büyük masrafını üstlenir. Payları iki aile birlikte belirlemeli ve yazıya dökmelidir.
Düğünü kız tarafı mı yapar, erkek tarafı mı?
Geleneğin genel çizgisinde düğün ziyafetini oğlan evi verir; TDV İslâm Ansiklopedisi davetlilerin koca evinde ağırlanmasını düğünlerin ortak bir özelliği sayar. Antalya gibi yörelerde ise ağırlık, bütün eşyayı hazırlayan kız evindedir. Bugün düğünlerin pek çoğu salonda yapıldığından asıl karar salon, yemek, müzik ve organizasyon gibi kalemlerin hangi taraftan ödeneceğidir.
Nişan masraflarını kim karşılar?
Gelenekte ev sahibi kız evidir; ikramlık, hediyeler ve takılar ise oğlan evinden gelir. Elazığ kaydında nişan bohçasını ve şerbetin malzemesini oğlan evi gönderir. Nişan salonda ya da bir organizasyon paketiyle yapılacaksa salonun ve ikramın bedelini kimin ödeyeceğini ayrıca kararlaştırın.
Kına masrafını kim öder?
Yöreye göre değişir. Kırklareli kaydında gecenin ev sahibi kız evidir, kınayı ise oğlan tarafı getirir; Elazığ'da erkek evi de tanıdıklarının tamamını çağırdığı ayrı bir gece yapar. Kına bir organizasyon firmasının paketiyle yapılacaksa ev sahipliğini ve paketin bedelini ayrı ayrı konuşun.
Kız tarafı ne alır, erkek tarafı ne alır?
Gelenekte çeyiz kız tarafının, takılar ve gelinin giyecekleri çoğunlukla oğlan tarafının payıdır. Ev eşyasında TDV İslâm Ansiklopedisi'nin 1993 tarihli maddesi, kız tarafının genellikle yatak odası ve mutfak eşyasını, erkek tarafının salon ve oturma odası takımlarını aldığını kaydeder; aynı kaynağa göre Yörüklerde ise mutfak eşyasını damat tarafı alırdı. Kesin liste yöreye ve aileye göre değişir.
Gelinliği ve damatlığı kim alır?
Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Antalya ve Isparta kayıtlarında gelinliği oğlan tarafı alır: Antalya'da erkek evi gelinlik kıyafetini üstlenir, Şarkikaraağaç'ta (Isparta) kızın bütün giyeceklerini oğlan evi karşılar. Damadın giyecekleri ise Şarkikaraağaç'ta kız evinden çıkar; Antalya'da da kız evi damadın hediyelerini kofayla gönderir. Bugün gelinlik ve damatlık da diğer kalemler gibi paylaşım tablosuna yazılmalıdır.
Nikah masrafını kim öder?
Kayıtlarda nikah, düğünden ayrı bir masraf kalemi olarak geçmez, düğünün bir adımı olarak anlatılır; bu yüzden geleneğin belirlediği ayrı bir ödeyeni yoktur. Bugün en sade yol, düğün programının içinde kıyılan nikahı düğün bütçesine katmak, ayrı bir gün yapılan nikahı ve sonrasındaki ikramı ise ayrı bir kalem olarak paylaşmaktır. Resmî giderleri ve davetin maliyetini Nikah Masrafı Hesaplama aracıyla birlikte görebilirsiniz.
Nişan bozulursa hediyeler ve masraflar geri istenebilir mi?
Türk Medeni Kanunu bu durumu düzenler. 122. maddeye göre nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirine ya da ana ve babanın veya onlar gibi davrananların diğer nişanlıya verdiği alışılmışın dışındaki hediyeler, verenlerce geri istenebilir. 120. maddeye göre nişanı haklı bir sebep olmadan bozan ya da bozulmasında kusuru olan taraf, diğer tarafın evlenme amacıyla yaptığı harcamalar için uygun bir tazminat vermekle yükümlüdür; aynı koşullarda o tarafın ana ve babası da yaptıkları harcamalar için tazminat isteyebilir. Nişanlılığın sona ermesinden doğan dava hakları bir yılda zamanaşımına uğrar (md. 123); kendi durumunuz için bir hukukçuya danışın.
Düğün masrafları nasıl adil paylaşılır?
Üç yöntem kullanılabilir: katkıların tek hesapta toplandığı ortak bütçe, toplamın davetli sayısına ya da imkâna göre bölündüğü oranlı paylaşım ve her tarafın belirli kalemleri üstlendiği kalem paylaşımı. Davetli sayıları belirgin biçimde farklıysa oranlı paylaşım, geleneğe yakın kalmak isteyen ailelerde kalem paylaşımı uygundur. Hangisi seçilirse seçilsin karar yazıya dökülmelidir.
Çeyiz yapmak zorunlu mu?
Çeyiz bir âdettir. TDV İslâm Ansiklopedisi, İslâm hukukunda evi döşemeyi kocanın nafaka yükümlülüğüne bağlar ve kadının çeyiz düzme mecburiyeti bulunmadığını belirtir; Mâlikî mezhebinin farklı görüşünü de not eder. Çeyizin kapsamı yöreye göre değişir: Hatay'da başlık parası tutarında çeyiz hazırlanırdı, Yörüklerde mutfak eşyasını damat tarafı alırdı. Ne kadarının hazırlanacağını iki aile kendi imkânlarına göre belirler.
Kaynaklar
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Düğün” maddesi (Rahmi Yaran, Özdemir Nutku), cilt 10, 1994Erişim
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Türkiye Kültür Portalı: Isparta Evlilik Gelenekleri / Nişan (güncelleme 06.10.2020)Erişim
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Türkiye Kültür Portalı: Antalya Evlenme Adetleri (güncelleme 29.05.2020; kaynak: Antalya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, Dünden Bugüne Antalya, 2010)Erişim
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Türkiye Kültür Portalı: Kırklareli Evlenme Gelenekleri / Nişan ve Düğün Töreni (güncelleme 17.02.2022)Erişim
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Türkiye Kültür Portalı: Elazığ Evlilik Gelenekleri (güncelleme 02.11.2020)Erişim
- Prof. Dr. Bekir Şişman, “Çağdaş Kentin Düğün Algısı ve Düğün Organizasyon Şirketleri”, Gelenek, Görenek ve İnançlar, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, s. 319–328Erişim
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Çeyiz” maddesi (Abdülazîm Mahmûd ed-Dîb, Özdemir Nutku), cilt 8, 1993Erişim
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu, madde 120, 122 ve 123 (Mevzuat Bilgi Sistemi)Erişim
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Kına” maddesi (H. Nazlı Pişkin), Ek-2, 2019Erişim
Yazan
DüğünLab Ekibi
İstanbul'da düğün, nişan, kına ve dış çekim yapan bir fotoğraf ve video stüdyosuyuz. Rehber yazılarımız, sahada edindiğimiz deneyimi güncel ve doğrulanmış bilgilerle bir araya getirir.
İlk yayın · Son güncelleme
Rehberi Nasıl Hazırlıyoruz
